Diskutimet në Davos 2026 e bënë të qartë se stablecoin-et po trajtohen gjithnjë e më shumë si pjesë e infrastrukturës moderne financiare: si një mekanizëm që, në shumë raste, përdoret “praktikisht si zëvendësim i dollarit”, si mënyrë për të ruajtur vlerën dhe për të kryer pagesa “peer-to-peer”.
Një nga temat që u rikthye disa herë ishte ndikimi i tyre në tregjet ku shërbimet tradicionale bankare janë të kufizuara ose të shtrenjta. Vera Songwe, bashkë-themeluese e Liquidity and Sustainability Facility dhe ish-Zëvendës Sekretare e Përgjithshme e OKB-së, e solli bisedën te efekti më i menjëhershëm i stablecoin-eve: përfshirja financiare në tregjet në zhvillim, veçanërisht në Afrikë. Sipas saj, për çdo 100 dollarë të dërguar në remitanca drejt Afrikës, rreth 6 dollarë “zhduken” në kosto transaksioni dhe vonesa përpunimi. Remitancat sot janë trefish i ndihmës zyrtare për zhvillim për kontinentin, gjë që i kthen këto kosto në një barrë të konsiderueshme ekonomike. Në këtë kontekst, stablecoin-et e ulin koston afërsisht në 1 dollar dhe e kryejnë shlyerjen në minuta, jo në ditë.
Songwe theksoi gjithashtu rolin e stablecoin-eve si mbrojtje në vende ku inflacioni vjetor shpesh kalon 20%. “Mënyra më e shpejtë se si rritet varfëria është inflacioni,” deklaroi ajo. “Me një smartphone, ke akses në një stablecoin. Pra mund të kursesh realisht në një valutë që nuk është e ekspozuar ndaj luhatjeve të inflacionit.”
Në të njëjtën frymë, Songwe dhe të tjerë përmendën punën për një platformë afrikane stablecoin-esh të mbështetur nga SDR-të (Special Drawing Rights / Të Drejtat e Veçanta të Tërheqjes), e jo vetëm nga dollari amerikan. Sipas kësaj ideje, një model i tillë do të pasqyronte marrëdhëniet e larmishme tregtare të Afrikës, duke ruajtur përfitimet e stabilitetit. Në të njëjtën kohë, kjo qasje potencialisht mund t’u përgjigjet shqetësimeve për dominimin e dollarit, ndërsa përmirëson disiplinën fiskale dhe monetare nëpër vendet e kontinentit.
Një tjetër vijë e përbashkët në Davos 2026 ishte ndërthurja mes inteligjencës artificiale dhe financës digjitale. Jeremy Allaire e artikuloi qartë këtë ide, duke i përshkruar stablecoin-et si “para si një lloj të dhëne ‘native’ në internet”: plotësisht të programueshme, të verifikueshme kriptografikisht dhe të afta të shkallëzohen nga mikrotransaksione prej 25 centësh mes agjentëve të AI-së, deri te shlyerje obligacionesh ndërkombëtare me vlera miliardëshe.
“Pas tre vitesh, pesë vitesh, mund të pritet në mënyrë të arsyeshme që do të ketë miliarda, fjalë për fjalë miliarda agjentë të AI-së që kryejnë aktivitet ekonomik në botë vazhdimisht,” parashikoi Allaire. “Ata kanë nevojë për një sistem ekonomik. Kanë nevojë për një sistem financiar. Kanë nevojë për një sistem pagesash. Nuk ka alternativë tjetër, sipas mendimit tim, përveç stablecoin-eve që ta bëjnë këtë tani.”
Në këtë debat, Richard Teng, Bashkë-CEO i Binance, solli një këndvështrim praktik që i lidhi diskutimet e nivelit të lartë me realitetin e operacioneve. Në një intervistë për CNBC ai u shpreh: “Stablecoin-et janë një nga rastet e përdorimit më të rëndësishme brenda hapësirës së kriptos.”
Teng argumentoi se infrastruktura tradicionale financiare, e ndërtuar dekada më parë, është “shumë arkaike, shumë e ngadalshme dhe e kushtueshme”. Sipas tij, transferet ndërkufitare të fondeve zgjasin dy deri në tre ditë dhe shoqërohen me kosto të larta, ndërsa stablecoin-et e zgjidhin këtë “menjëherë” dhe me një kosto shumë më të ulët një vlerë që përdoruesit me pakicë e kanë kuptuar prej kohësh.
Ajo që ka ndryshuar, sipas Teng, është përqafimi institucional. “Tani, me GENIUS Act që po vjen në SHBA, institucionet, bankat po e pranojnë këtë, duke thënë: ‘Kjo është teknologji më e mirë dhe arkitekturë më e mirë që mund të zgjidhë shumë probleme’.” Ai theksoi se shifrat e mbështesin këtë kthesë: kapitalizimi i tregut të stablecoin-eve u rrit mbi 50%, ndërsa vëllimi i transaksioneve u rrit më shumë se trefish.
Veçanërisht domethënëse ishte edhe vëmendja e Teng te përdorimi nga thesaret korporative një rast përdorimi që shpesh kalon pa u vënë re, por që mund të rezultojë transformues. Kompanitë që menaxhojnë operacione globale përballen me pengesa të vazhdueshme në bankat tradicionale: vonesa shlyerjeje, mbyllje në fundjavë, pasiguri për kohën e mbërritjes dhe tarifa të larta. Sipas kësaj logjike, stablecoin-et i eliminojnë këto pengesa dhe, njëkohësisht, ulin nevojën për kapital të bllokuar.
Në tërësi, Davos 2026 e bëri të qartë se debati nëse stablecoin-et “do të kenë rëndësi” ka përfunduar. Pyetjet e reja kanë të bëjnë me mënyrën si do të evoluojnë, si do të përshtatet financa tradicionale dhe si rregullatorët do të balancojnë inovacionin me stabilitetin. Konsensusi që u kristalizua sugjeron disa drejtime të mundshme: stablecoin-et do të vazhdojnë të shërbejnë si infrastrukturë për pagesat ndërkufitare dhe përfshirjen financiare; ndërthurja me AI-në do të përshpejtohet, duke i kthyer stablecoin-et në shtresë pagese për agjentë autonomë; kornizat rregullatore do të piqen drejt ndërveprueshmërisë; dhe institucionet financiare do të integrojnë gjithnjë e më shumë “rrugë” stablecoin-esh, duke njohur përfitimet e efikasitetit.
Në të njëjtën kohë, pritet të shfaqen edhe modele alternative, si platforma afrikane e përmendur me stablecoin të mbështetur nga SDR-të për t’iu përgjigjur shqetësimeve reale mbi dominimin e dollarit, pa humbur përfitimet e stabilitetit.
Por ndoshta vëzhgimi më i rëndësishëm nga Davos shkon përtej vetë stablecoin-eve: demokratizimi i inovacionit financiar. Siç vuri në dukje Yat Siu, paratë e programueshme po i bëjnë financat atë që interneti i bëri medias, po i hapin ato ndaj krijimtarisë dhe inovacionit edhe jashtë “klasës” tradicionale të ekspertëve.
